روایت شده است که امامزاده اسماعیل، فرزند امام محمد باقر (علیهالسلام) و برادر شاهزاده ابراهیم، در این مکان دفن شده است. بر اساس باورهای مردمی، آنان با یکدیگر به آذربایجان آمده و از حاکم بردعه درخواست پناهندگی کردهاند. اندکی بعد، مأموران خلیفه از حضور آنان در این منطقه آگاه شده و بدون اجازه حاکم بردعه، امامزاده اسماعیل را به قتل رساندند. پس از آن، برادرش امامزاده ابراهیم به گنجه گریخت.¹
امامزاده بردعه در محوطهای وسیع قرار دارد. این آرامگاه دارای گنبدی به شکل پیازی و چهار مناره است؛ دو مناره دارای ارتفاع ۱۲ متر و دو مناره دیگر ۱۵ متر ارتفاع دارند. بنای زیارتگاه در قرن چهاردهم ساخته شده و در قرن نوزدهم توسط معمار کربلایی صفیخان قراباغی گسترش یافته و تکمیل شده است.²
نام امامزاده بردعه در کتاب «گلستان ارم» اثر آ.آ. باکیخانوف نیز ذکر شده است. در سال ۱۸۶۰ میلادی، این مکان توسط خاورشناس روس، آکادمیسین ب. دورن مورد مطالعه قرار گرفت. در کتاب «تقویم قفقاز» که در سال ۱۸۸۶ منتشر شده، آمده است:
«امامزاده — آرامگاهی (پیر) در روستای بردعه از توابع ناحیه جوانشیر در استان الیزابتپول. در سال ۱۸۶۸، مسجدی بر روی این آرامگاه ساخته شده است.»
منابع
- ¹ آذربایجان: مروارید فرهنگ اسلامی، صص ۱۷۲–۱۷۳
- سلامزاده آ.و.، معماری آذربایجان در سدههای شانزدهم تا نوزدهم، صص ۳۱–۳۲
- ² تقویم قفقاز، ۱۸۸۶، ص ۱۵۸